روانشناسی، روانکاوی، روانسنجی، روانپزشکی، مشاوره، مقالات و تست ها - معیارهای انتخاب همسر

معیارهای انتخاب همسر-معیارهای مشترک-دینداری

دینداری

دین به عنوان اصلی ترین برنامه ی زندگی و جهت دهنده ی اعمال و رفتار فرد ، نقش به سزایی در شخصیت افراد دارد . کسی که پایبند به دین نباشد ، هیچ تضمینی وجود ندارد که پایبند به رعایت حقوق همسر و زندگی مشترک باشد .

البته منظور از « متدین بودن » ، معنای حقیقی آن است ؛ یعنی : پایبندی کامل به اسلام ؛ اسلام را با جان و دل پذیرفتن و به آن عمل کردن ؛ نه تدین سطحی و بی ریشه و بی عمل .

انسان دیندار ، هرگز نمی تواند با همسر بی دین ، کنار بیاید و با هم زندگی سعادتمندانه ای داشته باشند . انسان متدین ، ممکن است بتواند نقصهای دیگر همسرش را تحمل کند ، اما نقص « بی دینی و لاابالی گری » او را هرگز نمی تواند تحمل نماید.

بله ، اگر هر دو بی دین بوده و یا نسبت به قوانین دینی بی توجه و بی قید باشند ، ممکن است بتوانند یکدیگر را تحمل کنند و در کنار هم زندگی نمایند ، اما زندگی آنان زندگی سعادتمندانه ای نخواهد بود . « سعادت » واقعی بدون « دیانت » محال است . بله ، ممکن است چیزهایی را به عنوان « سعادت » پذیرفته باشند و خود را « سعادتمند » بپندارند ، اما این پندار واقعی نیست یعنی خیال می کنند که خوشبختند .

اهمیت معیار دینداری ، بیشتر به دلیل ثمره های آن است از جمله :

الف ) عفت : آدم دیندار ، حتماً با عفت است ، اگر نباشد دیندار نیست .

ب ) نجابت

د ) حیا

هـ ) قابل اعتماد بودن : شخصی که دیندار است به دلیل پایبندی به اصول دین که همگی بر حفظ و استحکام خانواده تأکید دارند ، قابل اعتماد تر از فردی است که هیچ تقید دینی ندارد .

وفاداری ، تعهد ، مسئولیت پذیری و ... افراد متدین نیز بیشتر از افراد بی دین است .

دینداری هم شامل اعتقادات ( اصول دین ) یعنی اطاعت خدا در تمام ابعاد زندگی ، پیروی از اهل بیت (علیهم السلام ) و ولایت ، اعتقاد به معاد و عدالت و هم شامل احکام و اعمال ( فروع دین ) یعنی تقید به نماز ، روزه ، زکات ، خمس و ... می باشد .

اما جوانان « غیر متدین » چه کنند ؟

آنچه تا کنون درباره ی معیار و صفت اول « تدین » بیان شد بیشتر مربوط به « متدینها » بود ؛ پس « غیر متدینها » چه کنند ؟!

جواب :

اولاً : آنان هم متدین شوند و همانند دینداران عمل کنند . دین و ایمان ، مایه ی سعادت دنیا و آخرت انسان است ؛ پس ، بر هر انسان عاقلی واجب است که این « مایه سعادت » را به دست آورد . در این راه ، هر چه تحقیق ، مطالعه ، مشورت ، و بررسی انجام گیرد ، ارزش دارد . همانگونه که عقل حکم می کند که : انسان ، برای تأمین زندگی مادی باید تلاش کند ؛ همانطور نیز حکم می کند که برای یافتن راه سعادت ابدی باید تلاش کرد .

ثانیاً : بعضی از صفات و خصوصیات ِ « متدینها » را باید « غیر متدینها » نیز داشته باشند . انسانی که از نظر عقیده و عمل ، پایبند و معتقد به دین و ایمان نیست ، باز هم باید در انتخاب همسر ، بعضی از صفات متدینها را در نظر بگیرد . مثلاً : عفت ، نجابت و پاکی جنسی را همسر غیر متدین نیز باید داشته باشد وگرنه مصیبت و مشکلات فراونی در زندگی شان به وجود می اید ؛ زیرا حتی غیر متدینها نیز نمی توانند بی عفتی و ناپاکی و هرزگی همسرشان را قبول کنند . ( مگر اینکه بکلی از انسانیت ساقط شده باشند ، که آنها از بحث ما خارجند .)

انسان ، به هر اندازه که عفیف و نجیب و پاک باشد ، به همان اندازه « متدین » است؛ هر چند که خودش متوجه نبوده و معتقد به دین نباشد . عفت و نجابت و پاکی و اصولاً هر صفت و خصوصیتی که کمال محسوب شود ، جزئی از دین است .

به هر حال ، هیچ چیزی نمی تواند مجوز ازدواج با افراد بی عفت و نانجیب و هرزه و ناپاک گردد .

پس ، افراد « غیر متدین و بی ایمان » برای انتخاب همسر ، در مورد معیار اول ( تدین ) ، لااقل به عفت و نجابت و پاکی جنسی آن عمل کنند .