اضطراب(فوبیای)اجتماعی
 

سلام به همگی
من 9 سالی هست که دچار این اضطراب شدم و واقعا زندگیم رو دچار مشکل کرده.تقریبا در همه موقعیتهای اجتماعی حتی بعضی اوقات در خانه هم این اضطراب رو دارم البته شدتش خیلی کمتره.الان لیسانسم رو گرفتم هرچند به خاطر این مشکل خیلی از کلاسهارو مجبور شدم حذف کنم و دوباره بگیرم.خیلی دوست داشتم فوق رو هم میخوندن ولی با وجود فوبی اجتماعی اصلا نمیتونم.الان 3سالی میشه که از داروهای مختلف استفاده کردم ولی هیچ کدام نتیجه مطلوبی نداشته.از رفتن پیش روانشناس هم هیچ نتیجه ای نگرفتم جز هزینه اضافی که برام داشته.
به نظر شما چطور میشه این مشکل رو برطرف کرد؟:106:
آیا کسی هستکه این مشکل رو درمان کرده باشه؟لطفا من رو هم راهنمایی کنید

اضطراب
 

سلام دوست عزیز شما تا حالا قطعا این اضطرابتونو علت یابی کردید.خب حالا میشه به ما هم بگید علتش چیه؟
ظاهرا توی خونه خیلی مشکل ندارید.مشکل اصلیتون باید بیرون از خونه باشه.
شما در حال حاضر مشغول کاری هستید؟

ممنون از جوابتون.هنوز علتی برای این مشکلم پیدا نکردم چند روانشناسی هم که رفتم بعد از چند جلسه مشاوره درمان رو شروع کردند بدون اینکه به علت خاصی اشاره کنند که البته جوابگو نبود.کلا محققینی که در این زمینه فعالیت میکنند هنوز دلیلی برای این بیماری پیدا نکردند ممکنه روانشناختی،ژنتیکی،ترشحات مغزی یا غیره باشه

خواستن
 

ممنون از شما.درسته هر چیزی علتی داره ولی گاهی علتش دست مانیست.البته من هر چی تو زندگیم دقیق شدم علت این مشکل رو نفهمیدم.طبق تحقیقاتی کهانجام شدهفوبی اجتماعی معمولا توسنین نوجوانیآغاز میشه پس نمیشه گفت علتش همیشه به خود فرد ربط پیدا میکنه برای همینم هست که روانشناسها بیشتر دنبال راههای درمانی هستند تا علتیابی البته در مورد این بیماری

بیمارستان
 

اگه منظورتون تیمارستانه :4:باید بگم که هیج جای دنیا برای افرادی که بیماریهای اضطرابی دارند چنین تجویزی نمیشه حالا نمیدونم شما بر اساس چه اطلاعاتی همچین سوالی پرسیدین

دالتون عزيز يه سوال داشتم ازتون
اطلاعاتت در مورد بيماريت چقدره؟ و همينطور راههاي درمانش؟
بعضي از افراد شخصيت منحصر به فردي دارن كه خودشون به تنهايي قادر به درمان خودشون هستند و وقتي كه اطلاعات بهشون داده ميشه مي تونن بهترين درمانگر براي خودشون تلقي بشن طوري كه مشاوران حتي تاثيري كمتر از خود فرد روش مي تونن داشته باشن. اگر احيانا تجربه اي داشتيد در مورد بيماري كه خودتون راحت تر با اطلاعاتي كه بهتون داده شده تونستيد مسيرتون رو مشخص كنيد و زودتر به خودتون كمك كنيد دنبال جمع آوري اطلاعات باشيد فكر مي كنم بهتر باشه
البته اين موارد خيلي كمه اما ممكنه شما هم جزء اين دسته باشيد
سوال بعدي من اينه كه آيا فقط نوع اضطراب تون اجتماعي تشخيص داده شده و غير از دارو درماني از چه درمان هاي ديگه اي استفاده كرديد

سلام
منم اين مشكل رو يه ١٤ ساليه دارم فكر ميكنم از وقتي كه به دنيا اومدم يه جورايي باهام بوده چون از انجايي كه يادمه خيلي خجالتي بودم ولي از ١٣ سالگيم كاملا احساسش كردم ولي بعد از دانشگام و سربازي واسه اولين بار احساس ميكنم از اجتماع ميتونم جدا باشم و اين كمك ميكنه ترسم كاهش پيدا كنه در مورد اين كه ميگي تو خونه هم ترس داري منم همين مشكل رو پيدا كرده بودم فكر ميكنم مغز آدم شرطي ميشه و بهتره ارتباطاتت رو كاهش بدي و ابتدا سعي كني از اين ترس خلاص شي من الان هشت ماهه كه زندگيم دسته خودمه و اجبار براي انجام كاري ندارم و خوب اين باعث شده حالم بهتر بشه و البته روي ذهنمم تمركز ميكنم كه اين خيلي بهم كمك ميكنه يعني به نفس كشيدنت دقت كن و به چيز ديگه اي فكر نكن هر چند اين كار رو بايد مثا ورزش هميشه انجام بدي تازه بعد يه مدت جوابشو احساس ميكني با اينكه الان هم من اين اضطراب رو در اجتماع دارم ولي نسبت به قبل كمتر شده هر چند بازم زياده ولي اميدوارم تو آينده از بين بره

همونطور که گفتی تمرکز روی تنفس یکی از راههای کاهش اضطرابه ولی مشکل اینه که باعث میشه از محیط اطرافت جدا بشی برای همین خیلی کاربردی نیست