[Sasha]

نوشته اصلی توسط mehrad

سلام حدود یک سال پیش به طوراتفاقی ازطریق پیامکبا پسری شهرستانی آشنا شدم،این آشنایی بدون اینکه همدیگرروببینیم منجر به علاقه ازهردو طرف شد،ابتدا با این نوع آشنایی موافق نبودم ومیخواستم تا به ادامه ی روند اینآشنایی پایان بدهم،منتهااصرارازجانب این پسرمنجربه ادامه آشنایی وعلاقه ی من شد،ایشون معون دبیرستان،25ساله،متولد بهمن ماه،تک فرزند،ودارای سابقه ی فامیلی فرهنگی هستند لازم ذکرکنم به صداقت گفته های ایشون ایمان دارم،ما به دلیل شغل ایشون وشهرستان بودنشون نتونستیم همدیگرروببینیم،اماازطریق ایمیل عکسش روبرام فرستاد،من هم همینطورخانواده ی من ازجریاناطلاعدارند وقراره ایشون بعدازقبولی درکارشناسیارشدتهران بیان تاخواستگاریومراتب آشنایی فراهم بشه،من به گفته ی یک مشاور مدتی با ایشون قطع رابطه کردم که منجر بهافسردگیشدیدواضطرابدرمن شداما نتونستم،با استادمشاورم موضوع رومطرحکردم ایشون این رابطه رو نفی نمیکنندومعتقدند با یکسان بودن معیارهامون میتونیم موفق باشیم،من دچارتردید شدم چرا که خانواده ی این پسر خواستار ازدواج اون با دختر عموش هستند ایشون ساکن خرم آباد ومن ساکن یکی ازشهرک های استان البرزهستم من فرزند ششم خانواده ودانشجوی سال دوم روانشناسی بالینی هستم تنها فرداز خانواده که به دانشگاه رفته اما اکثرفامیل وحتی مادراین پسرفرهنگیهستندبه من بگیدچیکارکنم؟؟؟؟؟؟به ایشون علاقه مندموطرزتفکروهدفشون برای زندگیوبعضی از خصوصیاتی رو که تونستم آشنا بشم رو میپسندم،اما افسردگی واضطراب ناشی از این موضوع من رو دچار تردید میکنه لطفا منطقی کمکم کنید با استدلال ومنطق قابل قبول

دوست عزیز، مشکل اصلیه شما اینه که خودتون هم هنوز نمی دونید که چی می خوایید. شما نمیتونید برای خودتون تصمیم بگیرید و به همین خاطر امیدوارید دیگران به شما بگن که چیکار کنید، و بعد اگر مشکلی توی زندگیتون با این مرد پیش اومد سعی خواهید کرد خودتون رو قانع کنید که این تقصیر دیگران بوده و شما در این تصمیم گیری نقشی نداشتید.

هیچ روانشناس یا متخصصی چنین حقی نداره که برای شما تصمیم نهایی رو بگیره، به نظر من کار اون روانشناس هم که به شما گفته این رابطه رو قطع کنید کاملاً اشتباه بوده.
همینطور دوستی از طریق چت، تلفن ، اینترنت، توی خیابون،... ( هیچ کدوم از اینها ایرادی نداره، اگه بعد از آشنایی بتونید منطقی و درست به همه چیز نگاه کنید) . به هر حال باید از یه طریقی با دیگران آشنا شد دیگه. همه دنیا که نمیتونن با همکلاسی خودشون ازدواج کنند. من خودم پسری رو میشناسم که الان 5 ساله با دختری از طریق اینترنت دوست شده و رابطشون هم هیچ مشکلی نداره و کاملاً هم با هم خوبن. علتش هم اینه که هر دو نفرشون میدونند چی میخوان و خیلی منطقی رابطه خودشون رو پیش بردند.

شما اول باید ببینید که آیا واقعاً می خوایید با این مرد باشید یا خیر. بعد باید ببینید که نظر این مرد چیه؟ خب طبق گفته های شما هر دوی شما می خوایید باهم باشید. پس این وسط میمونه بحث خانواده. خانواده شما که به نظر من و طبق اظهارات خودتون افراد منطقی هستند. حالا فقط میمونه خانواده این پسر. چقدر در زمینه آشنایی با خانواده اون تلاش کردید؟ این دوست پسر شما چقدر در رابطه با شما با خونوادش صحبت کرده؟ چی گفته؟ نظر اونها چی بوده؟
اینها همه مسائلی که باید به آرامی پیش ببرید، عجله نکنید، 1 سال اصلاً مدت زمان زیادی نیست که با ایشون آشنا شدید، برای ازدواج هم عجله نکنید، در مرور زمان با خانواده پسر بیشتر آشنا بشید و اجازه بدید اونها بیشتر شما رو بشناسند (از هر طریقی)، دیدگاه مثبتی از خودتون در ذهن اونها ایجاد کنید و مطمئن باشد که اگه واقعاً می خواهید با این آقا باشید، به راحتی میتونید .