[sara26]

نوشته اصلی توسط sasha

اشتباهت همینجاست. اگه به دنیا هیچ وابستی خاصی نداشتی مطمئن باش که هرگز به این فکر نمی افتادی و در بالاترین سطح دانش و آگاهی یه انسان قرار داشتی.
کاملاً برعکس، بزرگترین مشکل تو اینه که به دنیا وابستگی بسیار شدیدی داری، اما ناتونی تو برای رسیدن به این همه خواسته باعث شده که بخوای به چنین فکری (یعنی خودکشی) برسی.

من از دنیا خواسته ی زیادی نداشتم و ندارم خدارو شکر تا الان به اکثر چیزهایی که میخواستم رسیدم ، من که چیزی نمی خوام اما دنیا نامرده شاید اشتباه گفتم آدمای این دنیا نامردن من یه دختری بودم که کلی دوست داشتم اما متاسفانه زمانی که دچار مشکلی شدم (در واقع افسردگی) اکثر دوستام تا نیمه های راه باهام اومدن و تنهام نذاشتن اما مشکل پشت مشکل برام پیش اومد که وضع منو بدتر کرد به طوری که حتی نتونستم بادوستام در میون بذارم یعنی اونا تنهام گذاشتن .

خواسته من از دنیا داشتن دوست صمیمی یا یه کسی بود که باهاش حرف بزنم الان با خیلیا دوستم اما با هیچ کدوم احساس صمیمیت نمیکنم

وقتی توی این دنیا کسی رو ندارم که باهاش حرف بزنم " دیگه دوست ندارم "که توی این دنیا زندگی کنم تا همیشه دردامو تو خودم بریزم