[goli]

سلام سارا جان،تا همین چند وقت پیش دقیقا منم همین مشکلو داشتم.من توی تعداد دوست مشکل نداشتم،فقط تو کیفیت دوست مشکل داشتم.
پس خوشبختانه دوتاییمون در پیدا کردن دوست مشکل نداریم.اما اعتماد به دوست!!!!!!!!!!!!
بهترین روزام وقتی بود که با دوستام بودم.اینقد می گفتیمو می خندیدیم که اصلا دوست نداشتیم از هم دیگه جدا بشیم.البته این احساس من بود.اونا رو نمیدونستم.
امان از روزی که برام مشکلی پیش میومد.که به قول تو نمی شد اونو با خونواده در میون گذاشت.من نمی تونستم حتی به دوستام بگم که ناراحتم.فکر می کردم رازم بر ملا می شه.یا شایدم اونا منو درک نکنن.
فقط می رفتم تو خودم.اون دل داری هایی که ادم به خودش میده،مث اشکال نداره،مهم نیستش...........اونا هم کارساز نبودن.
این اوضاع فوق العاده برام زجرآور بود.
ولی یه چیزی من هیچ وقت به فکر خودکشی نیفتادم.یعنی به خودم حتی اجازه فکر کردن به این موضوع رو ندادم.
سارا الان دیگه این مشکلو ندارم.خیلی طول کشید تا با این مسئله کنار بیام.من همه دوستامو سنجیدم،خوشبختانه شرایطی فراهم شد که ما با هم دیگه یه سفر یه ماهه رفتیم.دیگه خوب خوب شناختمشون.
الان دیگه با یکی از اونا خیلی راحترم.با بقیه هم هستم.اما با اون بیشتر.اما یه چیزایی هم هستش که فقط واسه خودم هستن.یعنی اصلا دوست دارم که راز داشته باشم.اونا رو با خدا حلو فصل می کنیم.
امیدوارم تو هم بتونی.