فضولي و يا كنجكاوي

[princess shixi]

گاهی آنقدر مرز بين کنجکاوی و خيانت به هم نزديک مي شود که آدمی حس مي کند - فوق معرفت و فهم، حس مي کند - که خدای تعالی به چه دليلی بشر را از خيلی از کنجکاوي ها منع کرد. خيلی ها شايد به تصورات بدی افتادند که مگر چه اسراری خدا دارد که با فاش شدنش العياذ بالله مشکل درست خواهد شد؟



شما آدمی را ديده ايد يا سراغ داريد که پيش خود به اين نتيجه رسيده باشد که واقعاً نبايستی از راز و سرّ مگو مطلع باشد. يکی از بزرگترين آرزوها و آمال بشری در طول تاريخ پس از جاودانگی و يا شايد همپای آن همين، کشف الاسرار بوده باشد.



پرجاذبه ترين وجه شخصيت و ماهيت وجود آدمی، همين گرايش و ميل مي باشد؛ اينکه گفته اند: الانسان حريص علی ما منع و امثالهم، از همين زاويه مي باشد.



اگر در تابلوی اعلاناتی جمله ای مبنی بر اينکه: اين مطلب را فقط پسرها بخوانند، درج گردد، قطع بدانيد که اکثر خوانندگان آن دخترها خواهند بود و بالعکس!



مي گويند که کنيزکی طبقی در دست داشت و با روپوشی روی آن، از گذری مي گذشت. رهگذری پرسيد که زير آن روپوش و طبق چيست؟ کنيزک پاسخ داد اگر بنا بود شما و امثال شما بدانند که ديگر روی آنرا نمی پوشاندند! اين واقعاً جواب درست و دندانشکنی بوده است. چرا بشر حرص دارد خيلی چيزها را که نبايد بداند، بداند؟ هيچ کس شايد نباشد که خود را بي نياز و ملزم بداند که از بعضی از رازها سر در نياورد.



بی توجه کنارت مي نشينند. حتی بيشترين تلاش را در جلب توجه ديگران داری که آنها را وادار کنی تا به حرف تو که خيلی مهم هم ميدانی و مهم هم هست، گوش دهند، ولی کمترين توفيق را مي يابی؛ اما همينکه حسب ضرورت با بغل دستی خويش به آرامی مي خواهی مطلبی را بگوئی - حالا برای عدم مزاحمت ديگران - تمام توجهات جلب تو مي شود. گوش می ايستند. در تاريکي ها، روشنائی را می پايند. نيمرخ مي نگرند که تو را به اشتباه بياندازند که... بله متوجه شما نيستم...



و اين چه جاذبه ايست؟! کنجکاوي ها منجر به فضولي ها خواهد شد. شما مي توانی از اين اهرم برای تبليغات استفاده کنی. حتی خيلی مواقع خيلي ها به قصد خير!، گوش می ایستند؟! زمين و زمان و رمل و جادو و اسطرلاب به کار مي گيرند تا از اسرار ديگری سر در بياورند تا بلکه کمکی کنند، ولی معمولاً منجر به خيانت مي شود.



شما تصور کنيد که فردی يک گناه العياذ بالله کبيره ای را از فردی ديده است. مي خواهد بدون اينکه کسی بفهمد در راستای توبه کمکش کند و اصلاً دوست ندارد که ديگران بفهمند. در شرايط عادی حاضر است حتی به قيمت جانش هم که شده، خيرخواه ترين انسان های روی زمين هم نفهمند؛ ولی باز تصور کنيد که فردی در سايه ها تعقيب مي کرد.



اين فرد بر سبيل اتفاق خيرخواه هم بوده است. حالا نقشه می ريزد و طرح پياده مي کند تا بلکه به اصطلاح کمکی کرده باشد تا بلکه بهشتی خريده باشد. همينکه طرف او بفهمد که ديگری از جريان ماوقع مطلع شده است، حاضر است بميرد و هدايت نپذيرد. ديگر چيزی برايش نمی ماند. خدا مي داند که اصرار بر کشف راز کار خطائی است و خداوند حکيم درست نهی کرده است که... ولا تجسسوا... حتی در ذهن نيز فرموده است که بسياری از سوءظن ها گناه کبيره است.



به نظر من شايد چنانچه بشر بر اين ميل خود به راستی و صدق غلبه کند (نه اينکه اصلاً فراموش کند)، خداوند او را قطعاً لايق خواهد دانست. درست به مانند اينکه اگر به دنبال معشوقه نروی، بدان که او به دنبالت خواهد آمد. تو تنها توشه صبر را ذخيره کن، باقی ماجرا با خدا.



آری برای رهایی از يک گرفتاری، اگر اسراری را کشف کردی، ناچاری طرح ريزی کنی در راستای اين پروژه برای اينکه الزاماتی را دال بر کتمان داشته باشی، شک و شبهه و... فراوان مي شود و همين کافيست تا تمامی کارها را تخريب کنی و...



دعای کشف اسرار داشته باشيد، ولی نه کشف اسرار خانوادگی همسايه و .

[Sasha]

اگه این مطلب فقط در معقوله زندگی شخصی دیگران ارائه شده باشه من قبول دارم. درست نیست که انسانها با فضولی در زندگی سایر اشخاص باعث ایجاد مشکلات برای اون بیچاره ها بشن.
اما در معقوله کل هستی من کاملاً مخالفم.
ترس ار اینکه خدا بسیار بزرگه و ما نباید هیچ چی در مورد او پرس و جو کنیم چون شاید دوست نداشته باشه و ناراحت بشه و بگه چرا به من شک کردید نامردا حرف خنده داری به نظر میرسه! چه بسا به من نظر من انسانی که بدون علم و دانش و جستجوی شخصی خودش در جهان هستی و تنها بر پایه حرف های دیگران یه موضوعی رو بیپذیره انسان نادانیه!